پرنده ای در پرواز گه زمانی

بر کولۀ پیرمردی خمیده پشت نشسته

 پرنده پرید

و او ندید

پرنده حقیقت بود که ناظری بر آسمان پرواز است

هر معرفتی ، هر آیه ای از کتاب خدا

تنها یک نوشته و یک جمله نیستند ؛ مثل یک موجود ، زنده اند .

تو یک نوشته می خوانی

این نوشته که مثلا آیه هست ؛ دارای روحی است

این روح تا زمانی که به تو نازل نشه ، هرگز موقع فهم تو نیست

هر معرفتی ، به عبارتی باید بهت وحی شه و وحی زمان داره

طه / 114

....... و تو پیش از آنکه وحی قرآن تمام و کامل به تو رسد تعجیل نکن . و دائم بگو پروردگارا بر علم من بیفزا.

و قل رب زدنی علماً

« حدیث قدسی داریم که : ← خداوند به دنبال بهانه می گرده که انسانها را بگیره وارد بهشت کنه »

روز قیامت خدا می گه .... ← نه ، این اینقدر اشک برای فاطمه ام ریخته . پس اعمال بدش را می بخشیم . این در دیدگاه و زاویۀ رحمانیت خداونده . و خدا نکنه در دایرۀ قهّاریت و عدالت خداوند باشه . اولینش که انسان را می سوزاند اینه که در روز قیامت اعمال انسان را می خونند و می گند فلان گناه را در فلان جا انجام داده .

خدا می گه ← نه ، این نبوده . ادامه می دهند و دوباره

خدا می گه ← نه ، این نبوده . می گویند به جایی می رسه انسان ، آنقدر شرمنده می شه که می گه مرا در لهیب ها و آتش ها باید بیندازید تا اینقدر دیگه شرمندۀ خدای خودم نباشم !

یعنی حاضره در بد ترین عذاب ها قرار بگیره . ولی خدا نکنه شیعه ای در برابر خدا شرمنده بشه . اون حالت حسرت و خجلت اونقدر زیاد هست که می گه حاضرم با تمام جانم وارد اون عذاب الهی بشم ؛ ولی دیگه بیشتر از این شرمندۀ خداوند نشم .

داستان بر سر اینه که چرا انسان وقتی که باور می کنه خدایی وجود داره . یک معادی هست . پیغمبری وجود داره . ارسال رسل الهی ، انزال کتب الهی وجود دارند . سؤال اینه که پس چرا انسان عمل نمی کنه . با توجه به اینکه می داند خدایی و ائمه ای ، انبیایی و معادی وجود داره .

اصلش را لغت غفلت می گند . انسان غافل می شه . آقا مگه این افرادی که در بازار خرید و فروش می کنند ولی ربا می خورند ، نمی دونند که این ربا حرومه ؟! پس چرا می خورند ؟

صحبت من اینه : قلب خودتون را دائماً برای این نفحات و رشحات الهی آماده کنید . همینطور نرید تو روضه بشینید . حواستون را جمع کنید . وقتی انسان میاد میشینه ، با تمام وجود بیاد بشینه . وقتی آدم میخواد بیاد تو روضه ، فکر کنه یه جایی می خواد بره که می خواهند یک چیزی بهش بدند . سعی بکنید اتصال خودتون را با ولایت قوی کنید .

بزرگترین مشکل بشر جهل و غفلت اوست . اگر می خواهید از پردۀ غفلت بیرون بیایید . اگر می خواهید متنبه به انتباه الهی بشوید ؛ سعی بکنید سیم اتصال و ارتباط خودتون را با بالا قوی بکنید .

امام رضا ( سلام الله علیه ) می فرمایند : وقتی چند بار توبه کردی و بعد هم رفتی گناه کردی مثل اینه که خدا را مسخره کردی .

چرا من مسئلۀ تدخین را در عرفان منکوب می کنم ؟ یکبار جایی عرض می کردم این مسئلۀ دود را که روح را پایین میاره ، یکی دم در اومد گفت : آقا تمام عرفا از دم می کشند . من این را باور دارم که بعضی از بزرگان که تعدادشون هم زیاد هست می کشند ولی چه کسی می کشه ؟!

حالا ما بیاییم بگیم ، چون فلان عارف سیگار می کشد پس من هم می کشم . بله تو هم عارف بشو بعد هر چی می خوای سیگار بکش . 2 تا پاکت بکش . ولی اول برس به اون مقام ، برس به اون درجه ... دوم اینکه ما عارف بودن را از بقیة الله باید یاد بگیریم . اگه ایشون را قطب تمام عرفا بدونیم و بزرگ بزگان و مرشد المرشدین بدونیم ... داستانهای زیادی گفته شده و می دونید که ایشون اصلاً با دود خوب نیستند . و نظر مستقیم ایشون این هست که می گویند : چیزی که غیر طبیعیه را به جسم وارد نکنید . یعنی چیزی که غیر طبیعیه و برای جسم ساخته نشده ( چون هر چه علم داره می ره جلوتر به مسائل مرفینه ، استامینوفینه و تدخینی یا افیونی قطعاً و یقیناً بیشتر نزدیک می شه . الآن در زیر دریاها و اقیانوس ها به یک گیاهی رسیده اند که این گیاه را اگه کسی بخوره تا چند روز حالت روانگردان بهش دست میده . یعنی عقل و هوش و حافظه را از دست میده و به قول خارجیا هایِ های میشه . یعنی میره تو عالم به قول دوستمون هپروت حالا هرچی که کشف میشه باید بنده باید برم استفاده کنم ؟ حالا تمام عرفا هم سیگار کشیدند ، نمیگم اکثرشون . فرض کنید همه ، از دم . هر چی عارف بود کشید . بنده می گم اگه سَنبل ما امام زمانه ، پترن ما امام زمانه . چرا ما بیایم و الگوی خودمون را از دست بدیم .

این طبع انسانه ، نفس انسانه . اونهایی که کنار زدند کسانی هستند که روی نفسشون ایستادند

در صحن و سرای امام رضا ( علیه السلام ) نشسته بودم . یکی از دوستان قدیمیمون را دیدم . 

گفت : من در زمان شاه تمام این کاباره ها یی که بود ؛ بلیط شماره 1 آنها مال من بود . صندلی و میز اولش مال من بود . ( تمام دستاش خالکوبی بود و یک تیپ نخراشیده ... ولی رخش میگون بود .) فساد می کردم . هرجایی می رسیدم می رفتم . و هر کاری بود می کردم . اشک می ریخت و ادامه داد که : یک روز آمدم مشهد . با حالی که دائم الخمر بودم . مست شدم و ناخودآگاه با حال مستی به طرف حرم علی ابن موسی الرضا ( علیه السلام ) کشیده شدم . با اینکه مست بودم ولی احساس می کردم کسی داره من را به حرم می کشه . ( این را به کسی می گم که می گه برای ما دیره )